درنمای کلی به مخزن های ذخیره ای گفته می شود که بالای سطح زمین قرار گرفته و این مخزن هیچ گونه فشار خارجی را متحمل نگردد. در این نوع تولیدات هیچ گونه فشار داخلی مازاد بر وزن محلول درون نیز وجود نداشته و محلول قرار گرفته داخل این مخزن کاملا به صورت ثقلی ذخیره می شود. معمولا درصورت وجود پمپ در قسمت خروجی این نوع مخزن ها روی سطح زمین قرار می گیرد و برای ورود محلول پمپاژ محلول به ارتفاع ۳-۲ متری لازم می باشد برای حذف نمودن پمپ خروجی می توان مخزن را باتوجه به فشار مورد نیاز در ارتفاعی بالاتر از سطح زمین و محل مصرفی قرار داد با این وجود پمپاژ برای ورود محلول به داخل مخزن همچنان لازم بوده و برای این کارنیازمندپمپ قوی تری می باشد.همانطورکه در صفحه مربوط به لوله های کاروگت بحث شده مخزن غیردفنی معمولا در معرض نور خورشید می باشد و به علت مقاومت بیشتر مستربچ مشکی درمقابل اشعه UV اکثرﺁ این نوع مخازن مشکی می باشد. برای محافظت مخزن از نور و گرما در فصل های گرم و سرما در فصل های سرد امکان استفاده پشم شیشه به عنوان عایق دور مخزن وجود دارد که درصورت درخواست به این محصول اضافه می گردد.نقشه ی داخلی و خارجی مخازن پلی اتیلن با توجه به درخواست مشتری قابل ساخت می باشد و هیچ گونه محدودیتی درطراحی وساخت تعداد ورودی و خروجی, مکان ورودی ها و خروجی ها, تقسیم بندی داخلی, ارتفاع و طول مخزن وجود ندارد.مخزن های غیردفنی به دو قسمت مخزن غیردفنی عمودی و مخزن غیردفنی افقی تقیسیم می گردد. مخزن غیردفنی عمودی به صورت استوانه ای می باشد که به صورت عمودی روی زمین نصب گردد در حالی که مخزن غیردفنی افقی استوانه بوده و به حالت افقی نصب می گردد و نیازمند چهارپایه برای تعادل مخزن می باشد.

درصورت امکان برای محافظت بیشتر مخزن های پلی اتیلن بهتر است آنها را دور از نور مستقیم خورشید و یا زیر سایبان قرار داد. این عمل باعث افزایش طول عمر مخازن گشته و از افزایش دمای محلول درون در فصل های گرم جلوگیری می نماید.

یکی از مصارف این نوع مخازن جهت انبارش محلول های صنعتی نظیر اسید ها و بازها می باشد. با وجود مقاومت بالای مخازن پلی اتیلن در مقابل اکثر اسید ها و بازها بهتر است واحد فروش را از میزان درصد و نوع محلول و همچنین حداقل و حد اکثر دمای محلول درون با خبر نمود تا اطمینان کامل جهت استفاده ی مخازن جهت انبارش محلول مورد نظر حاصل آید. معمولا در صورت وجود هر نوع واکنش شیمیایی درون مخازن پلی اتیلن حرارت ایجاد شده از این واکنش نیز می بایست در محاسبات در نظر گرفته شود.

مخزن پلی اتیلن غیر دفنی به دو دسته ی مخازن دو جداره و تک جداره تقسیم میگردند. مخازن دو جداره جهت انبارش حجم های بالاتر و مخازن پلی اتیلن تک جداره جهت انبارش حجم های پایین تر معمولا مورد استفاده قرار میگیرند.مخازن تک جداره به نوبه ی خود به سه قسمت تک لایه،دولایه و سه لایه تقسیم میگردند.

یکی از محاسن مخازن پلی اتیلن غیر دفنی نسبت به مخازن پلی اتیلنی دفنی امکان آسانتر اتصال مخازن به یکدیگر می باشد.در مخازن دفنی این اتصال پس از حفاری محل دفن مخازن پلی اتیلن می بایست صورت پذیرد در صورتی که در مخازن پلی اتیلنی غیر دفنی پس از خارج نمودن محلول درون به آسانی می توان دو یا چند مخزن را به یکدیگر متصل کرد.

می بایست توجه داشت که امکان دفن مخزن های تک جداره وجود ندارد و می بایست مکانی مناسب و دور از نور خورشید روی زمین و یا محلی مسطح و محکم بالاتر از سطح زمین به آن اختصاص داد. در هنگام نصب باید توجه داشت تا کف محل قرارگیری مخزن ها کاملا تراز و محکم باشد. در صورتی که محل قرارگیری از خاک مناسب برخوردار نبود با ایجاد سطح بتنی به ضخامت (حداقل) ۱۰ سانتیمتر می توان محل مناسب برای استقرار مخزن ایجاد نمود.

بر خلاف مخزن های دو جداره, مخزن های تک جداره دارای ابعاد و احجام ثابت و مشخصی می باشند و امکان تغییر در طرح, پیش از تولید, نیز وجود ندارد. در مخازن دو جداره می توان طرح ساخت مخزن شامل تعداد, محل, و سایز ورودی و خروجی ها همچنین ارتفاع, سایز, و تعداد دریچه های بازدید و نیز قطر, طول, و ارتفاع (در مورد مخزن های عمودی) کلی مخازن را تغییر داد. با وجود تغییر در موارد ذکر شده در کارخانه و در زمان تولید غیر از ابعاد کلی مخازن, امکان تغییر محل و یا تعداد آنها در محل پروژه و قبل از خاکریزی وجود دارد ولی بهتر است جهت کاهش هزینه ها تمام تغییرات را قبل از تولید با تیم فروش برسی و اقدام نمود.